سلامتی مادر
که وقتی غذا سر سفره کم بیاد
اولین کسی که از اون غذا دوس نداره خودشه . . .
به سلامتی کسی که هنوز دوسش داری
ولی دیگه مال تو نیست . .
به سلامتی اونایی که
چه عشقشون پیششون باشه چه نباشه
چشمشون مثل فانوس دریایی نمی چرخه . . .
گل آفتابگردان را گفتند:
چراشبها سرت را پایین می اندازی؟
گفت :ستاره چشمک میزند، نمیخواهم به خورشید خیانت کنم
به سلامتی همه اونایی که مثل گل آفتابگردان هستند . . .
بسلامتی اون دختری که حاضر زیر بارون خیس بشه ولی سوار ماشین هیچ پسری نشه . . .
سلامتی اونایی که دوسشون داریم و نمیفهمن !
آخرشم دق میدن مارو !
سلامتی پسر بچه های قدیم که پشت لبشونو با ذغال سیاه می کردن
که شبیه باباهاشون بشن
نه مثل جوونای امروز ابروهاشونو نازک می کنن که شبیه ماماناشون بشن !
اگه یه روز کیف آقا معلم یا خانم معلمتون توی کلاس جا بمونه، چکارش میکنی؟
.
.
.
برای خودشیرینی هم که شده دنبال معلمت میدوی و کیفشو بهش میدی؟
.
.
.
توی کیفش دنبال سوالات امتحان فردا میگردی؟
.
.
.
.یه بیست کله گنده برای خودت، توی دفتر نمرات ثبت میکنی؟
.
.
.
یا مثل این بچه ها ...........؟
.
.
.

1- زندگی جاده ای است یک طرفه که اخرش نوشته
دور زدن ممنوع
2- ای دوست با هر شاخه گلی خار مشو
با هر که دم از عشق زند یار مشو
3- افسوس قصه مادر بزرگ درست بود
همیشه یکی بود ، یکی نبود
4- چنان دل کندم از این دنیا که شکلم شکل تنهاییست
ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشاییست
5- بودیم و کسی پاس نمیداشت که هستیم
باشد که نباشیم و بدانند که هستیم
6- سنگ قبرم را نمیسازد کسی
مانده ام در کوچه های بیکسی
سوختم، خاکسترم را باد برد
بهترین دوستم مرا از یاد برد
7- دل که رنجید از کسی خرسند کردن مشکل است
شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکل است
کوه را با ان بزرگی میتوان هموار کرد
حرف نا هموار را هموار کردن مشکل است
8- به حال و روز خودم گریه ام نمیگیرد
تمام قصه من بهر بی کسی خداست
9- خاک شد هر که در این خاک زیست
خاک چه داند که در این خاک کیست
10- انان که چون گل بر باد رفته اند
هرگز مپندار که از یاد رفته اند
11- ما در پی روزی و اجل در پی ما می تازد
اینگونه نگاه کنید ...
مرد را به عقلش نه به ثروتش
زن را به وفایش نه به جمالش
دوست را به محبتش نه به کلامش
عاشق را به صبرش نه به ادعایش
مال را به برکتش نه به مقدارش
خانه را به آرامشش نه به اندازه اش
اتومبیل را به کارائیش نه به مدلش
غذا را به کیفیتش نه به کمیتش
درس را به استادش نه به سختیش
دانشمند را به علمش نه به مدرکش
مدیر را به عملکردش نه به جایگاهش
نویسنده را به باورهایش نه به تعداد کتابهایش
شخص را به انسانیتش نه به ظاهرش
دل را به پاکیش نه به صاحبش
جسم را به سلامتش نه به لاغریش
سخنان را به عمق معنایش نه به گوینده اش
در انتشار آنچه خوبیست و اثری از عشق در آن هست آخرین نفر نباشید!